Kooihaven Leiden

  • "Goed bereikbaar en toch afgesloten met een hek"
  • "Perfecte locatie tussen Leiden en de Kagerplassen"
>

Manu Mink – In memoriam (27 november 1941 – 04 juli 2022)

30 jaar…. dèrtig(!) jaar lang maait Manus het gras van de haven. Maar dat niet alleen. Manus heeft 30 jaar lang ongekende bijdragen geleverd aan – wat wel bijna zijn geheime liefde moet zijn geweest- De Kooihaven.

In 1987 werd Manus, samen met zijn schoonfamilie, lid van de haven.

Toen begin jaren 90 in de haven de oude woonboot De Ark, het onderkomen voor de toenmalige havenmeester, net in gebruik was genomen, ging Manus daar iedere zaterdag kaarten. De havenmeester had bepaald dat de Ark alleen tussen 11:00 en 14:00 uur open was. Veel te kort naar het idee van Manus.

Met zijn goede babbel wist hij de havenmeester te overtuigen dat het kaarten wat langer duurde en mocht Manus de sleutel lenen. Maar ja…….. langer blijven betekent natuurlijk ook dat dat ene kratje bier dat de havenmeester per week haalde, niet voldoende bleek. Een week later had Manus een extra kratje achter in de auto. De sleutel hoefde hij niet meer te lenen, want hij had gelijk de eerste keer al een kopie gemaakt. U raadt het al: het kaarten duurde iedere week langer, en 1 kratje bier was standaard niet voldoende.

De Ark werd dankzij Manus namelijk een ontmoetingsplek voor leden die niet konden of wilden varen op zaterdag. De havenmeester vond het eigenlijk niet leuk, maar omdat Manus iedere zondag de Ark schoon ging maken als tegenprestatie, werd het gedoogd

Een meedenkend lid had ook bedacht dat bij het biertje en inmiddels ook een borreltje, wel een hapje paste. Hij nam een frituurpan mee. Manus vond dat ding maar stinken. Toen de nieuwe Ark werd gebouwd, liet Manus deze frituurpan dan ook spontaan verdwijnen tijdens de bouw.

Deze bouw duurde 4 maanden en Manus was iedere dag, echt iedere dag, aanwezig!

Nu, 30 jaar later, is de Ark ieder weekend nog steeds een ontmoetingsplek met een biertje en een borrel. Helaas nu zonder Manus!

Maar, wanneer hoorde ikzelf voor het eerst van Manus? Dat was in 2013 toen ik net lid was geworden en de vereniging een beetje hielp met de website en het verenigingsblad De Wimpel. Niet dat ik Manus al had ontmoet, maar als ik met de toenmalige voorzitter Henk Koelewijn of anderen in de Ark had afgesproken en we die weer verlieten, moest alles wel weer netjes achtergelaten worden op precies de manier zoals we het hadden aangetroffen….. “Anders wordt Manus boos!”

Ik had geen idee wie Manus was, maar het was duidelijk dat hij belangrijk en bepalend was voor de haven.

In 2016 kreeg ik mijn ligplaats en kwam ik ook in het bestuur. Pas toen drong echt tot mij door hoe belangrijk Manus als vrijwilliger was voor de haven. Wat hij allemaal deed naast het grasmaaien: schoonmaken, onderhoud, controle, sociale controle, etc. Ik leerde eindelijk Manus persoonlijk kennen. Voor hem was ik natuurlijk maar een groentje. Ikzelf daarentegen geloofde er weer niets van dat hij al ruim in de 70 was. Een ladder pakken om even op de zeecontainer te kijken was echt niet nodig. Je kon er toch gewoon ook zo even op klimmen? Jeetje, wat een actieve man. Inmiddels had ik uiteraard begrepen dat Manus niet alleen het gras maaide, maar ook constant de Ark in topconditie hield en de dagelijks drijvende kracht van de haven was.

Het minste dat we dan ook voor Manus konden doen was hem erelid maken. Manus was heel belangrijk voor de haven.

Als het op donderdagavond met de maaiploeg na het maaien extra gezellig werd en dus ook behoorlijk laat, was het Manus die de boel weer afsloot. Het maakte hem niet uit…. Als het maar gezellig was.

Uiteraard kent eenieder zijn voorliefde voor draaiorgels en draaiorgelmuziek. Die draaide hij ook als hij zondag’s de Ark ging schoonmaken. Dat deed hij nog steeds, want dat had hij 30 jaar geleden immers beloofd!?

Mannen zoals Manus zijn zeldzaam. Ik ben trots hem te hebben gekend.

Eigenlijk denk ik dat zo’n beetje iedereen in Leiden Manus eigenlijk wel kent. Want wie heeft hem niet gezien bij een van de vaste draaiorgel-plekken? Ik kan me nog goed herinneren dat mijn vrouw en ik hem op 2 oktober ’s avonds bij de hutspottenmaaltijd tegenkwamen bij het orgel. Als lid van de 3 october vereniging krijg je een consumptiebon. Als bekende van Manus een stapeltje…….

Zoals gezegd: Manus was heel belangrijk voor de haven. Maar de haven was ook belangrijk voor Manus. Daarom past het om te zeggen:

Manus….. behouden vaart!


Namens het bestuur,
Barry van der Zon